Een platenmaatschappij financiert muziekopnamen en maakt artiesten bekend. Het bedrijf verdient aan de plaatverkoop en vaak ook aan de gages en andere vormen van exploitatie. Gebruikelijk is dat de artiest over de plaatverkoop een royaltypercentage ontvangt.

De internationale muziekwereld wordt gedomineerd door vier multinationals (majors): Universal Music, Sony BMG, EMI en Warner Music. Daarnaast telt ons land enkele tientallen zelfstandige bedrijven die regelmatig platen op de markt brengen. Bekende independents zijn CNR/Roadrunner, Play It Again Sam, V2, Artist & Company, Studio 100, Munich Records, Marista, Walboomers, Challenge Records, Berk Music en NRGY.

Platencontract
Afspraken met een platenmaatschappij leg je vast in een platencontract. Dit teken je voor een bepaalde duur: meestal voor één album met een optie op een volgende plaat. In de eerste versie van zo’n contract proberen labels meerdere rechten in handen te krijgen: het muziekuitgaverecht, waardoor de platenmaatschappij ook meedeelt in de auteursrechten, en een deel van de opbrengst van de merchandising en de optredens. In hoeverre het verstandig is daarmee akkoord te gaan, hangt af van jouw persoonlijke situatie en de inspanningen die de platenmaatschappij gaat leveren. Laat je daarom bij het onderhandelen over een platencontract altijd bijstaan door een gespecialiseerde jurist. 

Er bestaan grofweg twee typen platencontracten:

• Bij een artiestenovereenkomst neemt de platenmaatschappij de plaatopname en de andere productiekosten voor haar rekening. De artiest heeft daar verder geen omkijken naar en krijgt vanaf het eerste verkochte exemplaar een royaltypercentage. De hoogte daarvan is afhankelijk van de marktwaarde van de artiest. Het komt voor dat een beginnende act voor haar eerste single slechts 1 procent krijgt, terwijl een internationale topact soms méér dan 20 procent ontvangt.
  
  
• Bij een licentieovereenkomst financiert de artiest zelf de opname en blijft hij eigenaar van de mastertapes. De master geeft hij voor een bepaalde periode in licentie aan de platenmaatschappij. Bij zo’n licentiedeal ligt het financiële risico grotendeels bij de artiest en is het royaltypercentage dus een stuk hoger, zo tussen de 16 en 25 procent.

(2011)