Hedendaags
Componist op de voorgrond
Michel van der Aa
Richard Ayres
Cornelis de Bondt
Ton Bruynèl
David Dramm
Anthony Fiumara
Joep Franssens
Rozalie Hirs
Simeon ten Holt
Willem Jeths
Hanna Kulenty
Yannis Kyriakides
Ton de Leeuw
Reza Namavar
Mayke Nas
Martijn Padding
Jan van de Putte
Robin de Raaff
Richard Rijnvos
Wouter Snoei
Klas Torstensson
Jacob ter Veldhuis
Theo Verbey
Giel Vleggaar
Peter-Jan Wagemans
Kristoffer Zegers
Hanna Kulenty
Een veld met wuivende grashalmen brengt onzichtbare krachten aan het licht. Buigingen in het gras verraden het opduiken en verbreiden van golven in warrelende meanders, uitdijende vlakken, in banen die uiteen vallen en weer samenvloeien. De veranderlijke patronen van vervlechting en ontwarring nemen je aandacht zozeer in zich op, dat je er een mee wordt.
Zulke krachten zijn het ook die de cello en het accordeon in Preludium, Postludium and Psalm van Hanna Kulenty voortdrijven. Het werk uit 2007 is genomineerd voor de Toonzettersprijs. De twee instrumenten banen zich een weg door de tijd; de weg die ze af te leggen hebben is van tevoren bepaald, maar zelden voorspelbaar. Ze gaan elk huns weegs, draaien om elkaar heen, vangen elkaar op, versmelten, komen dan weer los. Samen tasten ze de grenzen af van een wederkerig evenwicht dat hen met natuurlijke souplesse bijeen houdt.
De bewegingen in Kulenty's muziek volgen wetten die eerder intuïtief dan rationeel zijn. De complexiteit zit niet zozeer in harmonische of ritmische structuren, maar in de belevingswereld waaruit ze voortgekomen zijn, en die ze bij de luisteraar oproepen. Het zijn bewegingen die uitnodigen om er al luisterend onderdeel van te worden. Aarzeling is voor eigen risico. Voor je het weet is de kracht uitgewoed, zijn alle wervelingen verstild, zijn de klanken opgestegen tot buiten de grenzen van je waarneming.
René van Peer
3 karakteristieke uitspraken van Hanna:
- Na lang zoeken heb ik een taal gevonden waarmee ik alles kan uitdrukken, en dat is muziek. Waarom zou ik iets zeggen over mijn muziek? Luister ernaar van het begin tot het eind, dát is wat ik te zeggen heb.
- Intuïtie gaat boven alles. Het intellect is slechts nodig om je bewust te maken, maar zonder intuïtie is dat niet mogelijk.
- Evenwicht houden in het leven. Als iedereen dat beheerst is het een eerlijke wereld.
Twee recensies van String Quartet No. 4 (A Cradle Song)
van de uitvoering van het Kronos Quartet performance in Carnegie Hall (NY) op 5 December 2008:
[…] But the most powerful work […] was Hanna Kulenty’s gripping String Quartet No. 4 (A Cradle Song) in which a poignant melody serves as the heart of a funereal threnody in memory of Ms. Kulenty’s daughter, who died in childhood.
Steve Smith, The New York Times, December 8, 2008
[…] Listening, though, to Polish composer Hanna Kulenty’s String Quartet was a stunning experience. The song itself was a few simple measures, but as it gradually increased in complexity, we had to feel drawn into the strings themselves, the emotions, the stellar joy within the universe of its notes.
Harry Rolnick, concertonet.com, December 6, 2008

