WERKEN IN DE WEBSHOP

Muziek klinkt niet alleen, muziek ‘gebeurt’. Dit inzicht bracht Michel van der Aa enkele jaren geleden tot het besluit om zijn componeren niet langer te beperken tot alleen noten schrijven.

Hij specialiseerde zich in meerdere kunstdisciplines om zijn uitdrukkingsmogelijkheden te vergroten. Hij maakte de laatste jaren vooral naam met composities waarin elektronica, videobeelden, en scenische effecten hand in hand gaan met noten en tekst. Wat te denken van een werk voor sopraan, kamerorkest, en soundtrack (Here Trilogy, 2001-03), waarbij de zangeres in het eerste deel afwezig is, slechts gerepresenteerd door een jurk in een kast op het podium? Of van een opera (After Life, Holland Festival 2006) waarin de zangers elektronische alter ego’s hebben in een door de componist zelf geregisseerde film? ‘Michel van der Aa verlegt de grenzen van al zijn media’, schreef een Engelse recensent eens: ‘Dit is de Gesamtkunst van de toekomst’. Van der Aa’s aanpak verschilt per compositie en komt voort uit het onderwerp. Dat kan volgens hemzelf variëren van een literaire bron tot ‘zomaar een losse gedachte tijdens het tanden poetsen.’

En of het nu over de dood gaat (After Life, 2005), angst (Spaces of Blank, 2007), of de diepste zielenroerselen van de beroemde dichter Fernando Pessoa (The Book of Disquiet, 2008): Van der Aa wil het publiek niets opdringen, maar wél prikkelen, want: ‘Iedereen beleeft een eigen waarheid.’

Myrthe van Dijk

Michel van der Aa houdt van:
Vrouw en zoon, Rancilio espressomachine, Sacre live met KCO en Zubin Mehta, Snorkelen boven het Ningaloo Reef, Engadget.com.

Michel van der Aa laat zich inspireren door:
J.S. Bach, Anish Kapoor, György Ligeti, Charlie Kaufmann, Bill Viola, Radiohead, David Mitchell, Miranda July, Kobo Abe, etc.