Muziek Centrum Nederland

Theo Verbey

Na zijn opleiding aan het Koninklijk Conservatorium werd Theo Verbey al snel een van Nederlands meest gespeelde levende componisten.

Verbey behoort tot diegenen die vroeg in hun carrière een eigen stijl vonden. De stijl van Theo Verbey kenmerkt zich door veel gevoel voor structuur en instrumentatie. Daarnaast is zijn liefde voor historische modellen evident: Zo verwees hij naar de Praagse Symphonie van Mozart in Triade (1991), werd er in Fractal Symphony (2004) verwezen naar Ravel en Perotinus, bevatte zijn Clarinet Concerto (2005) verwijzingen naar Japanse gagaku en het Piano Concerto (2006) naar Varèse en Scriabin.

Vrijwel alle stukken tonen een rijkgeschakeerde en gedetailleerde stijl en een diep begrip voor het harmonisch en melodisch materiaal, alsmede van het instrumentale apparaat.

Het werk van Verbey wordt ook wel vergeleken met architectuur: hij geeft zijn composities vorm als gebouwen, met een innige relatie tussen detail en de grote vorm.

Ook zijn arrangementen zijn geliefd: Riccardo Chailly speelde met het Koninklijk Concertgebouworkest zeker dertig keer Verbey's bewerking voor orkest van de pianosonate opus 1 van Alban Berg en voerde deze later ook met het Gewandhausorchester Leipzig nog een aantal keren uit.

In seizoen 2009-2010 is Verbey Composer in residence bij Het Brabants Orkest. Ter gelegenheid van de zestigste verjaardag van Het Brabants Orkest, heeft het orkest Theo Verbey gevraagd een nieuw werk te schrijven. De wereldpremière vindt plaats op 22 april 2010 in Tilburg. Vervolgens is het concert te beluisteren op 23 april in Breda en de 24ste in `s-Hertogenbosch.

Klik hier voor meer informatie en om kaarten te bestellen.

3 karakteristieke uitspraken van Theo:
  • Ik neem nooit helemaal afscheid van een stuk, maar van het knagende gevoel van een minder geslaagde uitvoering heb ik weinig last. (NRC Handelsblad 30 november 1990)
  • Ik probeer een soort muziek te componeren die bijna tot op het verzadigingspunt beïnvloed is: niet door vijftig jaar traditie, maar door honderden jaren.(De Volkskrant 20 maart 1992)
  • Ik geef niet alleen les omdat ik graag lesgeef; ik doe het ook om gedeeltelijk onafhankelijk te zijn van fondsen. Subsidies hebben een domesticerende werking. Ik pleit er niet voor om ze af te schaffen, maar ik vraag mij af, of het voor een componist verstandig is om van subsidie volledig afhankelijk te zijn. Uiteindelijk moet je het risico durven lopen dat helemaal niemand je muziek meer goed vindt, ook dan moet je in staat zijn om door te gaan. (NRC Handelsblad 1 april 1997)
meest bijzondere muzikale ervaringen van Theo in het buitenland waren:
  • Donaueschingen (Duitsland), 18 oktober 1992. Tijdens het concert met de première van mijn stuk Produkt, presteert Pascal Dusapin het om niet naar voren te komen na de première van zijn stuk. Volgens hem ‘hebben de musici (zijnde Ensemble Musikfabrik) veel te Duits gespeeld’. Na afloop van het concert wordt het allemaal een stuk gezelliger.
  • Taipei (Taiwan), 6 maart 1998. Als jurylid van het Componistenconcours van Taiwan logeer ik in het in Lai Lai Sheraton in Taipei. Spectaculair zijn de liften die in de vide boven de lobby omhoog en omlaag schieten.
  • Brussel (België), 18 februari 1997. Ik ben voor de tweede keer jurylid van het Koningin Elisabeth Concours voor compositie. Drie dagen lang word ik in de watten gelegd. In de jury zitten ook Donatoni en Gorecki.
Theo Verbey [foto: Teo Krijgsman]
foto: Teo Krijgsman
beknopt persoonlijk portret

Theo Verbey houdt van:

  • Amsterdam, Watergraafsmeer. Sinds 1990 de wijk waarin ik woon (na tien barre jaren in Den Haag). Een aangename combinatie van groen, zakelijkheid, wat mooie en minder mooie straten. Het huis waarin ik woon heeft vier verdiepingen en lijkt op het huis van G.F. Händel in London en op dat van e.e. cummings in New York.
  • Opera. Sinds 1990 ook een vaste bezoeker van De Nederlandse Opera en daarbuiten veel producties gezien (incl. de soms doodgeboren kindjes van Nederlandse collegae). In de opera worden alle instrumentatie-vernieuwingen sinds Orfeo (1607) voor het eerst uitgeprobeerd.
  • Privacy en onafhankelijkheid. Binnen de jungle van het Nederlandse en internationale muziekleven heb ik toch redelijk mijn weg kunnen vinden zonder me te hoeven verbinden aan scholen, verenigingen, politieke partijen en dergelijke.

Theo Verbey laat zich inspireren door:

  • De dagelijkse behoefte om iets nuttigs te doen voor de rest van de wereld.
  • Guillaume de Machaut, Gil Evans/Miles Davis, Maurice Ravel, Donald Fagen, Josquin des Prez, Japanse Gagaku, Steve Reich, Johann Sebastian Bach, Astor Piazzolla, Balinese Gamelan, Luciano Berio.
  • Jorge Luis Borges, Giovanni Cimabue, Vladimir Nabokov, Kazimir Malevitsj, Salman Rushdie, Piet Mondriaan, John Irving.
Bookmark and Share