POW Ensemble improviseert composities

Door René van Peer | 28 oktober 2010 | 17:00

Sommige onderdelen liggen inderdaad helemaal vast, zoals een lied over een vlieg die doodgemept wordt. Het doet denken aan de country-song Ring of Fire, maar in de begeleiding klinkt een echo door van barokmuziek. In de vier delen van BoX of BriX gebruikt Houtkamp schaamteloos versieringen en akkoorden die onverbrekelijk met de barok verbonden zijn. Ongetwijfeld ingegeven doordat klaveciniste Goska Isphording lid is van het ensemble. Maar het zegt ook iets over zijn omgang met stijlen: “Barokriedeltjes vormen erg dankbaar materiaal. Ze zijn onmiddellijk herkenbaar, en ze zijn goed in te passen. In de barok werd veel geïmproviseerd en dan kwamen zulke blokjes goed van pas.”

Ook in Uiterste Staat, het tweede stuk op Continuum, maakt Houtkamp gebruik van principes uit de barokmuziek. Het is geschreven voor gitaar, gespeeld door Wiek Hijmans en twee computers. Die worden bediend door Houtkamp en Guy Harries. “Het is opgezet als een barok-concerto”, aldus Houtkamp. “Een solo-instrument tegenover een orkest dat in dit geval bestaat uit de computers. Het heeft drie delen en een cadenza, waarin de solist zijn gang mag gaan. In elk deel behandelen Guy en ik de gitaar op een andere manier. In het eerste stellen we ons op als effectboxjes en morrelen we vooral aan de klank van de gitaar. In het tweede deel gebruiken we de klankmogelijkheden van de computers. In het derde deel maken we korte live samples van zijn partij. Die brengen we later in op andere toonhoogten. Wiek moet dat heel strak spelen om die samples en zijn eigen partij goed gelijk te laten lopen.”

Hijmans mag flink scheuren op zijn gitaar. Het karakteristieke geluid van de rock sluit zo aan op een oude vorm. Ook daarin lopen twee genres, die diametraal tegenover elkaar lijken te staan, artistiek en stilistisch in elkaar over. Opgewekt gooit Houtkamp het sektarisme in de muziek overboord.