Italië, 1980
Da uno spazio bianco
Eervollevermelding Gaudeamus Muziekweek 2010

Giuliano Bracci studeerde compositie aan het Conservatorium van Florence bij Rosario Mirigliano en nam deel aan masterclasses voor componisten bij Helmut Lachenmann, Stefano Gervasoni, Salvatore Sciarrino, Joshua Fineberg, het Quatuor Danel en leden van Klangforum Wien.

Zijn werk werd geselecteerd tijdens de Gaudeamus Muziekweek in 2009 en bij de Young Composers Meeting 2010 in Apeldoorn en hij was geselecteerd een nieuw werk te schrijven voor het Orgelpark in Amsterdam. Hij werkt samen met Stefano Cardi en musici van het Freon Ensemble, en zijn werk is uitgevoerd tijdens festivals door instituten als de Gaudeamus Muziekweek (Amsterdam), Cantiere Internazionale d'Arte di Montepulciano, Young Composers Meeting (Apeldoorn), Progetto Musica (Rome), Atlante Sonoro XXI  (Rome), Goethe Institute (Rome), Compositori a Confronto (Reggio Emilia), MiXXer (Ferrara), en door ensembles waaronder het Nieuw Ensemble, VocaalLab, Orkest de ereprijs, en Ensemble Fisarchi.

Giuliano Bracci is ook cum laude in filosofie afgestudeerd aan de La Sapienza Universiteit (Rome) met een scriptie over Giordano Bruno. Hij was muzikaal leider van een theatergroep onder leiding van Pippo Delbono en heeft opgetreden bij toneelvoorstellingen in Italië, Frankrijk, België, Spanje en Polen. Hij speelt gitaar en tuba en heeft les gegeven de Testaccio Muziekschool in Rome.

Da uno spazio bianco
Schrijven is het overbruggen van de kloof tussen de intimiteit van de verbeelding en de concrete fysieke gebaren van de uitvoerders. Deze brug wordt gemaakt met tekens, is een eenheid van geluid en gedachte. In Da uno spazio bianco probeerde ik intieme en kleine gebaren vanaf een grote afstand waar te nemen, vaak dicht bij geruis en stilte. De uitdaging was ze in een orkestrale context tot leven te brengen met behoud van hun lichtheid en transparantie. Geluid kan herinneringen en toespelingen bevatten maar kan ook gewoon een akoestische gebeurtenis zijn. Da uno spazio bianco probeert tussen deze twee polen een plaats te vinden in een grijs gebied dat tegelijk ambigu en vruchtbaar is. De titel betekent: ‘vanuit een witte ruimte’ die kan opgevat worden als een vertrekpunt maar ook als observatiepunt.

Armenië, 1984
Lichtfarben
Eervolle vermelding Gaudeamus Muziekweek 2010

Arthur Akshelyan studeerde van 2002 tot 2007 compositie bij Vardan Adjemyan aan het Komitas Staatsconservatorium in Yerevan. Vanaf 2008 heeft hij compositie gestudeerd bij de bekende componist Michael Jarrell en elektronische muziek bij Luis Naon en Éric Daubresse aan het Conservatorium van Genève. Hij heeft onder andere ook adviezen ingewonnen bij Stefano Gervasoni, Alexandros Markeas en Henri Dutilleux.

Hij heeft internationale prijzen gewonnen, waaronder de derde prijs van de Vijfde Internationale Jurgenson Competitie voor jonge componisten in Moskou (2009), de eerste prijs voor Kyrie Eleison tijdens de Pre-Art Internationale Componisten Competitie in Zurich (2007), de eerste prijs voor Pray tijdens de Internationale Compositie Competitie Sayat Nova 2006 in Parijs, de eerste prijs voor Game tijdens de G. Sarajev Competitie in Armenië (2006) en de eerste prijs voor Tsover tijdens de Lazarus Saryan vocale competitie in Armenië (2004). Hij was ook composer in residence bij het Künstlerhaus Boswil.

Werken van hem zijn uitgevoerd door Ensemble Contrechamps, Ensemble Pre-art, Orchestre de Chambre de la Diaspora Arménienne, en het Armenian National Opera Orchestra. In 2009 kreeg hij een opdracht van de Armenië Stichting en de Armeense Kerk in Genève. Dit jaar werden zijn pianowerken uitgegeven door Drazark Publishing (Glendale, CA).

Lichtfarben
Het basisidee van Lichtfarben is om verschillende materialen en kleurschakeringen tot een geheel samen te brengen. Het verloop is van monodie tot dichte harmonie, van kalmte tot agressieve ontwikkeling, van ruimtelijke dispositie tot scherpe ritmische accenten. De samenvoegingen worden soms door contrastwerkingen gemarkeerd. De solist lijkt de weg naar het orkest te wijzen. Hoewel ik het werk intuïtief heb opgezet, heb ik bij het componeren geprobeerd alles in balans te houden. Van de eerste vier minuten van de partituur was het gedeelte van het orkest al af, maar later ontwikkelde het geheel zich tot een compositie voor kamerorkest.