Medewerkers van het MIC laten u kennis maken met bijzondere items uit de colectie. Dit keer:

Morton Feldman ~ solo Piano Works 1950-64
Het notenbeeld van de composities in deze bundel geeft de uitvoerder weinig houvast. Geen toonsoort, zelden een maatsoort, en aanwijzingen die meestal variëren tussen extremely soft en as soft as possible. Dit alles suggereert bij de componist niet veel wil tot expressie. Ook titels als Two Intermissions of Piano Piece kunnen nauwelijks nuchterder. Op de pagina’s zien we trosjes noten en veel wit. Hier wordt iets meegedeeld maar er wordt niet echt iets beweerd. Deze lege, abstracte en zachte muziek hoort niet tot de wereld van alledag, Feldman schept een eigen wereld. De luisteraar wordt niet toegesproken of meegesleept maar op een andere wijze aangesproken. Toch is ook in deze stukken soms een relatie met de alledaagse wereld te lezen, zoals de opdracht in de titel Piano Piece (to Philip Guston) uit 1963. De opdracht is een compliment voor deze bevriende schilder die later, in 1977, een portret van Feldman zou maken. Tegen die tijd is hun vriendschap van karakter veranderd want zij delen niet langer dezelfde kunstopvatting. Hier speelt een probleem dat nog altijd de kunstwereld bezig houdt: autonomie of engagement. Guston had in de zeventiger jaren de zuivere en autonome wereld van de abstracte kunst verlaten en was figuratief gaan schilderen. Feldman kon die keuze niet accepteren. Sommigen zeggen dat hun vervreemding op het schilderij te zien is: Feldman is er met afgewend gelaat afgebeeld.

Bij MCN is de derde cd verschenen in de serie Jazz at the Concertgebouw: 'J.J. Johnson: What’s New, featuring Bobby Jaspar, Tommy Flanagan, Wilbur Little and Elvin Jones'. Er staan nooit eerder verschenen opnamen op van het concert dat het J.J. Johnson Quintet op 17 augustus 1957 gaf in het Amsterdamse Concertgebouw. Lees de bestelinformatie>>