WERKEN IN DE WEBSHOP

In een gerieflijke auto reizen over de eindeloze Amerikaanse snelwegen - moeiteloos, vrijwel geruisloos voortgedreven door een immense kracht, terwijl het landschap aan weerszijden voorbij glijdt. Dat beeld komt op bij David Dramm, geboren en getogen in Californië, als hij over zijn muziek spreekt. De spanning die in deze paradox besloten ligt, ervaar je aan den lijve bij het beluisteren van zijn composities. Opgeruwde timbres en opzwepend drumwerk uit de rock liggen ingebed in uitgesponnen muzikale structuren.

De onafgebroken doormalende ritmes, het ronkende Hammond-orgel en de krachtdadige blazers in Orange Slice (2000), geschreven voor het Zwitserse impro-rocktrio Steamboat Switzerland en enkele Nederlandse musici, geven je het gevoel in het puntje van een raket te zitten, terwijl die met brullende motoren het heelal in schiet. Een minuscule kern van pulserend bewustzijn tegen de mateloze achtergrond van de oneindigheid.

Ook in Cirklo (2008), dat hij schreef voor de gelijknamige dansvoorstelling van Krisztina de Châtel, ga je rond in een spanningsveld van onverwachte tegenstrijdigheden. Momenten van stilte, afgezet met ijle doorzichtige klanken, laten zich opvullen met geluiden van buiten - langsrijdend verkeer, overvliegende vliegtuigen. Hartstochtelijke Soefi-zang vol versieringen ontrolt zich over een kalme cirkelgang van herhaalde akkoorden. De muziek laadt je op, doet je hart kloppen, maar draagt je bijna ongemerkt over lange bogen naar een einde waarin je aanstormende gedachten nog even op afstand houdt.

René van Peer