WERKEN IN DE WEBSHOP

‘Avant pop’, zo omschreef een New Yorkse recensent de muziek van Jacob ter Veldhuis – of JacobTV, zoals hij in Amerika bekendstaat. Het is een kwalificatie waarin hij zich wel kan vinden: ‘Ik probeer op een intuïtieve manier te componeren tussen de uitersten van totale herkenning à la Rieu en totale verrassing à la Stockhausen.’

Ter Veldhuis (1951) groeide op met klassieke muziek, maar raakte in de jaren 60 gegrepen door de rock-'n-roll. Hij speelde in diverse rockgroepen en studeerde tegelijkertijd compositie en elektronische muziek aan het Gronings Conservatorium. Die twee esthetische werelden, de klassieke schoonheid en de ongepolijste rafeligheid van de rock, hebben beide een plek in zijn oeuvre: dat bestaat voor de helft uit oorstrelende, à la Jeff Koons met kitsch flirtende werken voor orkest of strijkkwartet, en voor de helft uit ‘boombox’-repertoire, rauwe, op samples van menselijke spraak gebaseerde urban songs. ‘Ik ga de deur niet uit zonder videocamera en recorder. Ik wil het geluid van deze tijd vangen in mijn werk.’

Bij het componeren werkt Ter Veldhuis niet volgens een vooraf uitgetekende structuur, maar laat hij zich leiden door zijn oren, op zoek naar ‘muziek die er nog niet is’. Een belangrijk hulpmiddel daarbij is zijn geavanceerde thuisstudio. De toekomst van de muziek, in een tijdperk waarin alle denkbare geluiden met een druk op de knop voorhanden zijn, ziet hij in een verder toenemende multimedialiteit: ‘De verrassing schuilt nu in de mengvormen.’

Joep Stapel

• ‘Ik peper mijn muziek met suiker’

• ‘De componist is de architect, de musicus de aannemer, en samen bouwen ze een huis waar als het huis deugt het publiek in wil gaan wonen. Maar er is veel leegstand in de nieuwe muziek. Die markt, daar probeer ik op in te spelen.’

• ‘Globaal zijn er twee dingen die ik wil uitdrukken. Enerzijds voel ik me de laatste jaren meer en meer aangetrokken door het harmoniemodel, ook als statement tegen de dissonantenjacht. Op het gevaar af voor new age componist versleten te worden, wil ik toch onderzoeken in hoeverre mijn harmonie als nieuwe schoonheid kan worden ervaren. Ik hou van design. Ik tracht muziek te maken die zo glanzend, rond en volmaakt is als mijn granieten tafelblad. Anderzijds word ik meegesleept door het menselijk lijden. De zelfkant bijv. is voor mij een enorme inspiratiebron, zie mijn boombox repertoire.'