Muziek Centrum Nederland

Jan van de Putte

Componeren met licht, met beelden, met frustraties, ja zelfs met stilte. Dat doet Jan van de Putte, een van de meest eigenzinnige componisten die Nederland rijk is. In de ruim twintig jaar dat hij actief is, heeft hij een bescheiden, maar uitgesproken consistent oeuvre opgebouwd. Consistent in die zin dat zijn werk altijd over de grenzen van het strikt muzikale heen reikt, het onderbewuste verkent, soms tergt en treitert, maar zich met weerhaken in het geheugen vastzet.

Zo is er het moment in Terra waarop er vanuit het orgel het gestamp van reuzenvoeten weerklinkt. Of de kaalslag in de ‘opera’ voor één paukenist Om mij mijzelf met mijn aan mezelf en mezelf en mijn eigen, die zo ver gaat dat de toeschouwer in een doodstil stikdonker komt te zitten. Daartegenover staan dan weer de verbijsterende regenboogakkoorden in zijn Dostojevski-opera Wet Snow.

Van de Putte componeert met andere woorden niet slechts muziek, hij componeert ervaringen – maar dan wel met een uitgesproken muzikale invalshoek, waarin timing essentieel is. Hij is een componist die het zichzelf noch zijn luisteraars makkelijk maakt, om nog maar te zwijgen van zijn uitvoerders. Maar die moeite wordt beloond. En omdat die zorgvuldig geregisseerde ervaringen zich nooit compleet laten vangen in een audioregistratie, hebben de (al te schaarse) uitvoeringen van zijn werk altijd het karakter van een eenmalige, onherhaalbare gebeurtenis. Het is, meer dan bij enige andere componist, muziek waar je bij moet zijn geweest.

Frits van der Waa

Overzicht concerten o.a.:

Zondag 25 oktober: Terra
Jan Hage (orgel), Tatiana Koleva en Arnold Marinissen(perc).
Orgelpark, Amsterdam.

Woensdag 11 november:  I am her mouth / shall the world go to hell or shall I not have my tea
Gerrie de Vries (mezzo), Matangi strijkkwartet en Ellen Corver (piano) Regie: Giuseppe Frigeni. Muziektheatergezelschap 'De Helling'.
Muziekgebouw, Amsterdam.  (Herh. 13 november Den Bosch, 20 en 21 november Den Haag)
        
Maandag 14 december 2009: Om mij mijzelf met mijn aan mezelf en mezelf en mijn eigen
Arnold Marinissen (Timpano solo).
Red Sofa/De Doelen, Rotterdam, 20.15 uur

7 december 2010: Uma So Divina Linha 
Ensemble REMIX, Barbara Hannigan  (soprano).
Casa di Musica, Porto, Portugal. (Herh.10 december Antwerpen)

3 karakteristieke uitspraken van Jan:

•    In muziek (en kunst) proberen uit te komen op een plek die volledig onvermoed anders is dan het uitgangspunt maar zodanig bereikt wordt, dat het hetzelfde lijkt en is, in een voortdurende verleiding....

•    Bij het componeren zover doorgaan in iets dat alles, wat dan ook , muziek wordt – zelfs als er niets meer fysiek klinkt.

•    Het vormgeven van chaos (chaos als de enige ware afbeelding van de menselijke existentie) in muziek (kunst) vereist een grotere vormbeheersing dan die nodig is voor het vormgeven van orde in muziek (kunst), en begint pas op het moment dat die laatste vaardigheid beheerst wordt.
Chaos vereist een heel verfijnd netwerk van relaties binnen het kunstwerk, waarbij steeds op een ander niveau de chaos geschapen wordt.... niet een aleatoire chaos waarin de waarnemer zelf zijn weg moet zoeken, maar een ervaarbare chaos waarbij waarnemer voortdurend – en te vaak, maar heel subtiel – gedwongen wordt zijn eigen uitgangspunten, principes te veranderen.... en zo een beetje een ánder niets-meer-echt-wetend mens (dier) wordt.... en een beetje genezen is....

Naar boven

Jan van de Putte [foto: Patricia Werner Leanse]
Jan van de Putte
beknopt persoonlijk portret

Jan van de Putte houdt van: componeren en creëren, stilte, het (Oost-)Aziatische in al zijn verschijningen, vin naturel "sans souffre" in Frankrijk, Parijs, kunst die in staat is de ideeën van de waarnemer te veranderen, en ....... en .....

De helden/inspirators van Jan van de Putte zijn: muziek en theater/dans (en cultuur) Verre Oosten en Zuidoost-Azië, populair (marionetten-/schaduw-) theater in Europa, Rihm, Varèse, Debussy, Mahler, Chopin, Cy Twombly, en natuurlijk: ..... en ........

Bookmark and Share