Hedendaags
Componist op de voorgrond
Michel van der Aa
Richard Ayres
Cornelis de Bondt
Ton Bruynèl
David Dramm
Anthony Fiumara
Joep Franssens
Rozalie Hirs
Simeon ten Holt
Willem Jeths
Hanna Kulenty
Yannis Kyriakides
Ton de Leeuw
Reza Namavar
Mayke Nas
Martijn Padding
Jan van de Putte
Robin de Raaff
Richard Rijnvos
Wouter Snoei
Klas Torstensson
Jacob ter Veldhuis
Theo Verbey
Giel Vleggaar
Peter-Jan Wagemans
Kristoffer Zegers
Reza Namavar
Reza Namavar is pas 28, maar heeft al aan twee edities van het Holland Festival bijgedragen.
In 2007 schreef hij voor Susanne van Els het mini-altvioolconcert De Schreeuwuijl, dit jaar tekent hij voor een lange soundtrack bij de zwijgende film J’accuse van Abel Gance. Componeren is voor hem een noodzaak. De jonge Nederlander met een Iraanse vader vindt hiermee een uitlaatklep voor alle muzikale ideeën die zich in zijn hoofd nestelen. Die drang om te schrijven had hij al als kind. Dat sinds zijn afstuderen in 2006 de opdrachten elkaar in hoog tempo opvolgen, is meegenomen.
Vroege ensemblewerken als In Principe Wel volgen nog het stramien van de Haagse School: snel tempo, herhaling van korte patronen, harde ritmische accenten. De omslag kwam in 2006 met het melodieuze orkestwerk De Trompet, nadat Namavar naar alle cantates van Bach had geluisterd. Zijn recente werken kenmerken zich door kleurrijke harmonieën en filmische montagetechnieken. Namavars muziek is met de jaren minder fel geworden, maar blijft even dwingend als hij zelf bescheiden is. Steeds vaker zet hij contrasterende blokken tegen elkaar af, zoals in Raufarhafnarhreppur voor twee piano’s, waarin verstilde episoden tegenwicht bieden aan de snelle barokke notenslingers. Maar altijd klinkt de indringende stem van een componist die slechts hoeft te kiezen tussen alle ingevingen.
Michel Khalifa
3 karakteristieke uitspraken van Reza:
- Oh, God, weer zo eentje die met zijn vingers in de snaren van de piano gaat
- De goudvink is ongetwijfeld één van Nederlands mooiste zangvogels
- "Ik vind vooral het einde van deze zin erg goed."
beknopt persoonlijk portret
Reza Namavar houdt van:
- Componeren, componeren en componeren en verlaten geïsoleerde eilanden over de gehele wereld bezoeken (als het budget dit toelaat). Ik ben al op IJsland geweest en de Seychellen en ga dit jaar naar Spitsbergen. Frans Polynesië trekt mij ook heel erg - met name de Marquesas eilanden. Hoe meer afgelegen hoe beter. Ik vind het een prettig idee om afgesloten te zijn door de zee en nergens heen te kunnen. Plekken zonder mensen legen je hoofd ook heel erg. Ik heb altijd veel meer zin om te componeren als ik terugkom van zo'n vakantie dan als ik het hele jaar door in Amsterdam geweest ben. Ik kan niet zo goed tegen drukte.
- Ik hou ook van vogels, weer, planeten en de sterren. (Wetenschap). Het bestaan van andere planeten en werelden werkt erg relativerend. Dat maakt de maatschappij ook wel een beetje belachelijk. We zitten allemaal op dezelfde aardbol en er hoeft maar een meteoriet in te slaan of alle contrafagotten, esklarinetten en composities verdwijnen als sneeuw voor de zon. Ik vind het ook leuk om muziek in de verkeerde context te plaatsen.
- En natuurlijk hou ik vooral van Bach cantates (ik ken ze allemaal) en Ravels L'enfant et les sortilèges.
