Omar Dahmani omschrijft zichzelf als een social media-grootmacht die stopte met de balletschool om fulltime in de getto te kunnen hangen. Daarnaast is hij Tupac, maar natuurlijk vooral Ome Omar: werkloos en maker van maatschappijbewuste kunst voor iedereen en voor niemand.

Een kunstvorm die volgens hem zelf overigens niets betekent. Voor een maker van nietszeggende kunst weet hij zich echter wel goed in de markt te zetten. Zo was hij vorig jaar als acteur en maker van de soundtrack te zien in de bioscoopfilm Sterke Verhalen en stond het door Omar geschreven theaterstuk Zaka de Klootzak begin dit jaar in het Amsterdamse MC Theater.

Hij werkte al met Kraak & Smaak en is samen met zijn vrienden van punkband The Don’t Touch My Croque-Monsieurs hard op weg door heel het land geluidsinstallaties op te blazen. Ondertussen is hij druk bezig met zowel een boek als een album, die beide de allesomvattende titel Oerknal moeten gaan dragen.

Hoewel naar eigen zeggen zijn eerste reacties nooit representatief zijn, heeft ‘ie zichzelf toch zeker drie high fives gegeven toen hij hoorde geselecteerd te zijn voor Homegrown ’11. Hoewel hij zijn selectie op voorhand absoluut niet had verwacht, ziet hij het nu als een plicht om ‘de boel in de fik te steken met mooie muziek en hopelijk de vlam over te laten slaan op de andere deelnemers.’